تبليغاتX
وبلاگ شخصی عبدالحمید سعدینی - وضعیت ؛ قرمز نه نارنجی

وبلاگ شخصی عبدالحمید سعدینی

درویشان خرسند

وضعیت ؛ قرمز نه نارنجی

همه ما درمنابع گوناگون خوانده ایم که پیامبر اسلام (ص) درخصوص اجتماع ورابطه آن با فرد وبالعکس تمثیل زیبائی بدین مضمون دارند که : افرادی دریک کشتی نشسته اند ودرحال سفر دریائی هستند که ناگهان متوجه می شوند فردی می خواهد مکانی از کشتی را سوراخ کند در بدوامر سایر مسافرین کشتی به او تذکر می دهند که حق ندارد چنین کاری انجام دهد ولی او جواب می دهد مکانی را که سوراخ می کند صرفا جای خودش می باشد که کرایه آن را می پردازد واین مسئله نمی تواند ربطی به دیگران داشته باشد. درنتیجه معترضین تسلیم استدلال آن شخص می شوند واعتراضات خودرا کنار می گذارند. نتیجه نهائی این امر روشنتر ازآن است که نیاز به توضیح داشته باشد.سوراخی که آن مرد ایجاد می کند سبب ورود آب به کشتی می شود ودرنهایت آن کشتی با همه افراد غرق می شود وکسانی نیز که دخالتی در امر سوراخ نمودن کشتی نداشتند ولی اعتراض جدی ومقابله ای با این امر نداشتند نیز به اندازه کسی که مستقیماً این اقدام اشتباه را انجام داده بود صدمه می بینند. (نقل به مضمون می باشد)

            در روزهای اخیر در روستای ما گروک شاهد آن هستیم که متأسفانه پدیده اعتیاد که قبلاً هم وجود داشت پیشروی سریع و نامناسبی ازجوانب زیر داشته است:

1-   تعداد معتادان روستا برابر گزارشهای غیر رسمی که از قضا معتبرتر از گزارشهای رسمی در این خصوص هستند به صورت تصاعدی افزایش یافته است

2-     سن اعتیاد در روستای ما به شدت کاهش یافته و معتادان 17- 18 ساله ای نیز داریم . متأسفانه

3-     نوع مواد مخدر مصرفی در روستا تغییریافته واز مواد مخدر افیونی به سمت مواد مخدر صنعتی وروانگردان سریعاًدرحال تغییر می باشد.

تحلیل این موضوع از زوایای گوناگون قابل انجام است اما باید بفهمیم که اگر سکوت کنیم ومنتظر

اقدامات دولتی بنشینیم بدجور شکست خورده ایم .

دوستان ، همشهریان ، فامیلها ، عزیزان  ! موقعیت را دریابیم وتلاش کنیم جوانانمان را از این مصیبت وروستایمان - که روزگاری سرآمد محاسن وخوبی بود – از این ننگ رهائی بخشیم. نگوئیم به ماچه خودشان وخانواده شان مقصر هستند باید بیاین واین مسئله را حل کنند. فردا ممکن است نوبت عزیز شما برسد. اصلاً ازکجا می دانید که تاکنون نرسیده است. اصلاً این همان استدلالی است که در تمثیل یاد شده سبب نابودی کسانی شد که هیچ نقشی در ایجاد مشکل نداشتند. آتش این بلا همه را باهم خواهد سوخت اگر چاره اندیشی نکینم. فرض کنید در اتاقی مارها ، عقربها و سایر موجودات مذی و آزار دهنده موجود باشد. چه کسی حاضر است فرزند کوچک وناتوان خودرا در این اتاق بگذارد ودرش را از پشت قفل کند؟ باورکنید این مسئله درهمین حد حساس ومهم است . الان دیگر فضای موجود روستای ما فضای بسیار نا مطلبوبی است . پس اقدامی بکنیم.

 

برای این کنترل بحران موارد زیر را پیشنهاد میکنم:

الف) اقدامات کوتاه مدت :

1- تشکیل یک ستاد مردمی مقابله با آسیبهای اجتماعی (به ویژه اعتیاد)

2- شناسائی افراد معتاد به روشهای گوناگون

3- جمع آوری کمکهای مردمی به ویژه از نزدیکان وخانواده افراد معتاد جهت تأمین هرینه های ترک اعتیاد و مذاکره با مراکزترک  اعتیاد جهت پذیرش افراد معتاد

4- مذاکره خصوصی وعنداللزوم دسته جمعی با افراد معتاد و متقاعد نمودن آنها به همکاری در زمینه ترک اعتیاد .

5-  تفهیم این مسئله به همگان که معتاد مجرم نیست بلکه بیمار است ودرنتیجه تغییر رفتار همگانی با معتادین که در روحیه و اراده آنها تأثیر حیاتی دارد.

 

با فرض کسب موفقیت از طریق اقدامات کوتاه مدت فوق برای تضمین تداوم کناره گیری افرادی که ترک اعتیاد کرده اند از مواد مخدر وبافرض عدم توفیق اقدامات فوق جهت صیانت از جوانانی که تاکنون درگیر این معضل نشده اند اقدامات زیر به عنوان اقدامات بلند مدت ضروری می باشد:

1-   با مطالعه نوع شغل اکثریت جوانان درگیر اعتیاد متوجه می شویم که بیشتر آنها دارای مشاغلی هستند که اصطلاحا به آنها مشاغل کاذب می گویند . اصلی ترین شاخصه این شغل داشتن وقت فراغت بیش از حد متعارف است. در استاندارد بین المللی کار متوسط کار یک انسان در روز 8 ساعت می باشد. باید به شکلی عمل کرد که مشاغلی را در روستای گروک پدید بیاوریم که جوانان حداقل روزی بین 9 تا 10 ساعت کارکنند. باید نسبت به پیگیری پروژه تشکیل بازارچه گروک جدی تر باشیم.

2-     برنامه ریزی برای اوقات فراغت جوانان از طریق ترویج ورزش ، باشگاههای تفریح وسرگرمی سالم ، کتابخانه، اینترنت و...

3-     دادن اطلاعات وحساسیت به خانواده ها به طور مستمر

 

نکته: از جناب آقایان محمد حاجی عباسی که با یک خطبه بسیار مؤثر ونافذ توجه همگان را جلب نمودند، از حاج ابراهیم سعادی زاده که این مسئله را دوباره در خطبه جمعه بعدی پیگیری کردند وهمچنین از جناب آقای حاجی عبدالله درستکار که جرقه های حساسیت عمومی نسبت به این پدیده خانمانسوز را روشن کردند نهایت تشکر رادرم.

 دوست دارم شما مخاطبان ارجمند این وبلاگ در این زمینه مارا راهنمائی کنید. بگوئید چه باید کرد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1387/03/29ساعت 11:39  توسط عبدالحمید سعدینی   |