وبلاگ شخصی عبدالحمید سعدینی

از دولت دوم اصلاحات که دربین برخی مقامات محلی ، شوراهای اسلامی ، نماینده مردم درمجلس شورای اسلامی و... طرح شهرستان شدن سیریک به یک هدف تبدیل شد تا زمان تحقق نسبی این هدف یعنی تصویب شهرستان شدن سیریک دردولت ، مردم و اعضای شورای اسلامی روستای گروک نقش بسیار مثبتی را در این فرایند به عهده داشته اند. که می توان به مشارکت چند نفر از نخبگان روستای گروک در کمیته تدوین طرح شهرستان سیریک ، مشارکت تمام متنفذین ومعتمدین روستای گروک در رایزنیها و چانه زنیها به منظور متقاعد کردن طرفهای مذاکره ، مشارکت فعال نگارنده وآقای محمد قیصری به عنوان اعضای شورای اسلامی بخش بیابان درکمیته پیگیری تشکیل شهرستان سیریک ومشارکت درمذاکره با شوراهاو معتمدین مناطقی که پیش بینی شده بود (یا بهتر است بگویم از طرف مقامات استانداری الزام شده بود) که باید به شهرستان سیریک ملحق شوند تا مراجعه ومذاکره به استانداری در چندمرحله و حتی وزارت کشور ، طرح مسئله به عنوان اولویت دارترین خواسته مردم بیابان در سفر مقامات به منطقه (نمونه بارز درخواست اینجانب از جناب آقای ابوترابی نایب رئیس مجلس شورای اسلامی و اصرار برانتقال خواسته مردم به مقامات عالیه نظام ) گوشه هائی از این مشارکت جدی و فعالانه می باشد

این مسائل رابیان کردم تا روشن نمایم که نه تنها مخالفتی با شهرستان شدن سیریک نداشته وندارم بلکه با این دیدگاه که اصلی ترین محرک توسعه منطقه می تواند باشد در حصول به آن تلاش خوبی نموده ایم ، صرف نظر از اینکه چقدر این تلاشها مفید فایده بوده اندولی اقلا دیدگاه وسوابق نگارنده وهمفکران را به نمایش می گذارد. ولی اکنون با تغییراتی که توسط دولت مصوب گردیده وبا تصمیم مقامات محلی استان به زودی اجرا خواهد گردید متوجه می شویم که هیچ سهمی برای گروک درنظر نگرفته اند و در این میان شهر سیریک به مرکز شهرستان، روستای کوهستک به مرکز بخش و روستای شاهمردی به مرکز دهستان ارتقا خواهند یافت و گروک به عنوان نقطه جغرافیائی که بیشترین جمعیت را درخود جای داده است وبه واسطه نزدیکی باروستاهای کناردان بنداران  از موقعیت بسیار برجسته ای برای حداقل شهر شدن برخوردار است هیچ سهمی از این تغییرات را دریافت نکرده است تا سنت دولتهای صدسال اخیر در نادیده گرفتن و بلکه تضعیف گروک همچنان توسط دولت عدالت محور ومهرورز جناب آقای دکتراحمدی نژادپابرجای بماند وما گروکیها اقلا برای چشیدن طعم عدالت همچنان درانتظار آینده بمانیم.چرا که نه از اصلاح طلبی خیری دیدیم ونه از اصولگرائی.

ولی باتوجه به این بی عدالتی محض ، مردم روستای گروک می توانند با استفاده از مجوزهای قانونی و فرصتی که قانون اساسی به کلیه شهروندان ایرانی عطا نموده است به طرح اعتراض خودبپردازند و دوست داریم بر همگان روشن وآشکارباشد که ما نه تنها باشهرستان بودن سیریک مخالف نبوده ونیستیم بلکه تمام ظرفیتمان را برای تحقق این هدف به کارگرفته ایم  ولی با توجه به نتجیه وبرآیند کار وبی کلاه ماندن کامل سرمان باید همانگونه که مردم هرنگ با اجرای مصوبه دولت در زمینه تشکیل یک بخش جدید به مرکزیت کوخرد مخالفت کردند و وضعیت گوربند وتیرور به دلیل اختلافات این دوروستا بلاتکلیف مانده است با اجرای مصوبه شهرستان شدن سیریک تا هنگام تعیین تکلیف گروک مخالفت آرام ومسالمت آمیزی کنیم وحتی از تمام دوستان سیریکی خود می خواهیم به نشانه هبستگی وبه پاس زحماتی که گروکیها برای شهرستان شدن سیریک متحمل شده اند به این حرکت اعتراضی بپیوندند. این درواقع یک نوع راستی آزمائی خواهد بود برای دوستان ما در سیریک به ویژه کسانی که تحمل عتابها توسط اینجانب برای پیگیری شهرستان سیریک را شاهد بوده اند . ولی قبل ازآن باید ما گروکیها نیز دراین زمینه به یک اجماع کلی برسیم وبا چشم پوشی از همه اختلاف سلیقه ها دراین یک مورد باهم یک صدا شویم آن هم خیلی قاطعانه.

پیشنهاد مشخص بنده این است که یک بیانیه یا نامه خطاب به استاندار محترم استان و کلیه رجال ومتنفذین سیاسی حال وگذشته استان تنظیم کنیم واین نامه حداقل 60الی 70امضا از کلیه کسانی که درگروک به عنوان معتمد مطرح می باشند تنظیم گردد و ضمن تشریح ظلمی که درگذشته برگروک رفته است نسبت به این بی عدالتی بزرگ اعتراض خودرا اعلام نمائیم . وبنویسیم که چگونه میلیاردها تومان برای احداث بندرگاه به کوهستک وسیریک تخصیص دادند - که البته کار بسیار به چا وبا ارزشی بوده است - ولی برای ما گروکیها هیچ کاری نکردند. بنویسیم که گروک دارد نابود وبلکه بلعیده می شود. بنویسیم که چگونه دوستان سیریکی ما خوشبختانه توانستند با فروش 200متر زمین برای خودسرمایه کسب وکار ایجاد کنند وزمینهای ما گروکیها که درفاصله 7کیلومتری آنها واقع گردیده به اندازه قبرستان هم ارزش ندارد وهمه اینها درنتیجه یک تصمیم مقامات و مراجع دولتی پدید آمده و نمونه محض بی عدالتی است.

نخست برای گرفتن کمونیست ها آمدند
من هیچ نگفتم
زیرا من کمونیست نبودم
بعد برای گرفتن کارگران و اعضای سندیکا آمدند
من هیچ نگفتم
زیرا من عضو سندیکا نبودم
سپس برای گرفتن کاتولیک ها آمدند
من باز هیچ نگفتم
زیرا من پروتستان بودم
سرانجام برای گرفتن من آمدند
دیگر کسی برای حرف زدن باقی نمانده بود

‌«برتولد برشت»

پنجم تیرماه مطابق با بیست وپنج ژوئن هرسال توسط سازمان ملل متحد به عنوان روزجهانی مبارزه با مواد مخدر نامگذاری گردیده است وبه همین دلیل در جای جای جهان برنامه هائی به مناسبت بزرگداشت این روز برگزار می شود وحتی بعضا به منظور افزایش حساسیت عمومی برنامه های دولتها ،جمعیتها ، گروهها و... دراین روز خاص ساماندهی واجرا می شود.

            ماساکنین روستای گروک مدتی است که با غول اعتیاد مواجه هستیم که برخی از جوانمان را اسیر خود کرده است . خوشبختانه برای اولین بار حساسیتی در مردم ایجاد شده است ولی کمتراقدام عملی از سوی کسی می بینیم. فقط اگر اغراق نباشد آقای عبدالله درستکارو چند نفر معدود ومحدود اقداماتی عملی را دردست اجرا دارند. برایشان آرزوی توفیق دارم .ولی آیا نباید کسانی دیگر به میدان بیایند؟ پس آقای حاجی عیسی ملاحی کجاست؟ جناب آقای علی حاجی عباسی هم باید بیشتر کمک کنند ، آقای اسماعیل پادگانه ، آقای محمد پور دهیار محترم روستا ، آقای عباس محمدی اندیشمند جوان ، آقای بهروز صالحی ، آقای عبدالمجید آراسته ، آقای احمد آراسته ، آقای عبدالمجید سعدینی ، آقای حسن قیصری ، خانم خدیجه صباحی زاده ، آقای خلیل سوری زاده ، آقایان ابراهیم ، حسن ومحمدین ملاحی ، کجایند؟ چرا همه کنار کشیده اند ؟ آیا فکر می کنید این آتشی که روستای گروک را گرفته است روزی یقه خانواده شما را نخواهد گرفت ؟ شک نکنید که همه باهم خواهیم سوخت اگر اقدامی نکینم. آقای محمد آراسته از شما توقع بیشتری داریم. همه مسئولند حتی آنهائی که از آنها اسم نبرده ایم شاید بیشتر مسئول باشند وگرنه بلائی که سربرتولد برشت آمد سر همه ما خواهد آمد(توجه مجددی به شعر بالای این مطلب بیندازید)

            بیائید به همدیگر کمک کنیم که روز پنجم تیر یک گردهمائی گسترده در نفی ومبارزه با اعتیاد داشته باشیم. آیا نمی توانیم چهارصد تا دانش آموز راجمع کنیم ؟ البته که می توانیم . بیائید بایک گردهمائی اقلا 2000نفره حساسیت خودرا اعم از مرد وزن نسبت به مصرف کنندگان وتوزیع کنندگان مواد مخدر به ویژه کراک نشان دهیم .(البته که حساب مصرف کنندگان وتوزیع کنندگان ازهم جداست چون مصرف کننده بیمار تلقی می شود وتوزیع کننده مجرم ) کمک کنید تا غول اعتیاد را مهار کنیم.

            سعدی در گلستان همیشه سبزش حکایتی دارد که هنوز معطر و آموزنده است ، خلاصه اش رابخوانید:

            سعدی حکایت می کند که مردی را در بغداد دیده که ادعا داشته سالهای طولانی است که به خاطر یکبار گفتن« خدارا شکر» تاکنون توبه می کند.سعدی تعجب می کند ومی گوید مگر خداراشکر گفتن می تواند عمل خطائی باشد که توبه لازم داشته باشد و آن مرد پاسخ می دهد آری چندین سال پیش بازار بغداد آتش گرفته بود ومن که حجره ای در این بازار داشتم پس از اطلاع از موضوع سرآسیمه و دوان دوان به سمت بازار رفتم ولی دربین راه شنیدم که قسمتی از بازار آتش گرفته که کاری به مغازه من ندارد ومغازه ام از خطر آتش سوزی در امان است. بنابراین خدای راشکر گفتم وبرگشتم ولی بعدا باخود فکر کردم که این شکرگفتن خدای به دلیل درامان ماندن خودم وگرفتاری دیگران است که اصلا منصفانه نیست واز آن هنگام دارم براین امر توبه می کنم.

             ببینید مسئولیت ما تاکجاست. آیا می توانیم یک گردهمائی برای مبارزه ونفی اعتیاد در گروک شکل دهیم ؟ حتما می توانیم نظر شما چیست؟